| Kardeşler... Türküler... |
Eğer ikisi de türküyse... dili makamı fark etmez... kardeştir onlar... Eğer ikisi de insansa... dini dili ırkı fark etmez... kardeştir onlar... Ve işte devam ediyor... Dağların dağlarının ardındaki komik nazlı kırılgan hikaye... Kardeş Türküler hep dem tutuyor bu dokunaklı komik masal insanlarına... Dağlarının ardındaki korkunç yalnızlığa... Kimsesizliğin ve ölümün en komik hallerine. Hep şahit oluyorlar ve üstelik benim söylediğim söze söz katarak... Kardeşlerimin müziği ile yeşeriyor kardeşlerimi anlattığım hikaye, kardeşlerim seyretsin, dinlesin diye... Kardeş Türküler benim için her biri diğerinden sahici ve ilginç bir arkadaş grubudur... Hepsi kendisi gibi... Hem benzeri yok hem de çalışmıyor kendisi bir başkasına benzemeye. Onlar müziği yapmaktan çok hoşlanıyorlar ama satmayı sevmiyorlar. Satmak için müzik yapmıyorlar... İşte iyi müzik yapmanın birinci yolu da budur ve çok şükür çok satar... Ama bize düşen bir Anadolu türküsünü satmak değil anlamak, kadrini kıymetini bilmektir... Her çıkardığı sese kendi özel tavrını koyan insanlardan oluşan bir grup müziği yapıyor onlar... Kardeş Türküler samimi, sevimli ve yüksek kaliteli bir harman yapıyor Anadolu seslerinden... Dört yıl önce söylenmeye başlanan Vizontele masalının içine onlar bir Anadolu müzikali koydular... Ve tadından yenmez oldu bu masal...elbet sürecek bu harman, bu kardeşlik...bu türküler...bu şiirler...bu filmler... Bu masal sürdükçe elbet türküler hep kardeşlerimden olacak... YILMAZ ERDOĞAN |
| * * * |
İlk film müziği deneyimimiz olan Vizontele, bizim için yeni bir alan olması ve âşinası olduğumuz 'doğu' coğrafyasını, o coğrafya insanını mizahî bir dille anlatması nedeniyle sıcak baktığımız bir çalışmaydı. Vizontele Tuuba 'devam filmi' olması ve yolları 12 Eylül gibi tarihî ve talihsiz bir dönemeçte kesişen insanları anlatması itibariyle birtakım müzikal zorlukları en baştan bünyesinde barındırıyordu. Hem müzik-görsellik ilişkisinde ilk filmde yakalanan ortak dili geliştirerek sürdürmek; hem de bunu, tema itibariyle, yeni açılımlar yakalamaya çalışarak yapmak gerekiyordu. Kardeş Türküler dramaturjisinin sadece geleneksel şarkılarla değil; 'bunun yanı sıra' farklı formlarda ve dillerde beste denemeleriyle de sürdürülebilecek bir çerçeve sunduğunu düşünüyoruz. Filmde ve albümde farklı formlarda şarkıların yer alması bu düşüncenin ve çabanın bir sonucudur. Sinema; 'müzik ve görsellik ilişkisi' doğru bir konsept içerisinde kurulduğunda, her iki alan için de değerli katkı ve kazanımları olan bir temas noktasıdır. Bu anlamda, ilk film gibi, Vizontele Tuuba da bizim için önemli bir tecrübe oldu. Bu değerli tecrübeyi paylaştığımız Yılmaz Erdoğan'a ve Vizontele Tuuba ekibine teşekkür ediyoruz. Kardeş Türküler |